“Malhama Tactical” je vojna organizacija zastupljena na sjeveru države da bi podžala sirijski otpor. Organizacija, koju su osnovali mladi ljudi sa prostora bivšeg Sovjetskog Saveza, dugo privlači pažnju specijalista I novinara koji rade na temu oružanih sukoba na bliskom istoku. Činjenica je da se u materijalu raznih medija I proučavanja o organizaciji “Malhama Tactical” govori kao o “prvoj islamskoj PMC” (Private Military Company – Privatna Vojna Kompanija) na bliskom istoku. Unatoč tome, predstavnici organizacije to negiraju. Vođa organizacije Ali aš-Šišani govorio nam je o tome šta je “Malhama Tactical” I šta su njeni ciljevi.

-Ali, u mnogim medijima i na društvenim mrežama “Malhama Tactical” (često oslovljavana kao MT) je nazivana ne samo “Prvi PMC”, već takođe kao “Centralno-Azijska oružana formacija”, pa čak I kao “uzbekistanski džemat”. Šta tvoja organizaciaj predstavlja u stvarnosti? Da li je u pitanju jednoetnička cjelina?

-”Malhama Tactical” predstavlja elitnu volontersku vojnu organizaciju kreiranu od strane vojnih instruktora sa iskustvom u vojnim operacijama. Sastav organizacije od njenog osnivanja je internacionalan. U njoj su ljudi sa Kavkaza, iz Sirije, iz centralne Azije, istočne I južne Azije, kao I iz Evrope.

-Reci nam nešto više o aktivnostima MT-a. Šta su vaši ciljevi?

-MT se uglavnom bavi vojnim treningom snaga sirijskog otpora. Tokom ovih godina, oko pet hiljada boraca prošlo je ovaj trening, među njima specijalne jedinice, na primjer, dobro poznate “Crvene Trake”, takođe I desetine instruktora iz različitih lokalnih pobunjeničkih organizacija su trenirani. Razvili smo različite kurseve, koji sadrže kurseve taktika, taktičkog I specijalnog treninga, pucanja, taktičkog I vatrenog treninga, fizičkog treninga, taktičke medicine, trening posmatranja, sijecilne kurseve za mitraljeze I ručne bacače, itd. Mi radimo na razvijanju novih kurseva takodje.

Pored treniranja, MT ima iskustva u vojnom savjetovanju; MT je učestovovala u planiranju I pripremanju nekih uspješnih vojnih operacija za sirijske pobunjenike, na primjer, operacija probijanja opsade Halepa u 2016.

Temeljni cilj MT-a je da podigne kvalitet sirijskog otpora u vojnom aspektu, kao i podizanje borbene efektivnosti snaga optora, podizanje efektivnosti vojnika i jedinica i smanjenje gubitaka u redovima pobunjenika, borba protiv inkompetentnosti za borbu u redovima snaga otpora.

Naši motivi su čuvanje ugnjetavanih ljudi i uništavanje tiranije. Cilj MT-a u Siriji je da pretvori jedinice snaga sirijskog otpora u vojsku visoke klase koja će donijeti pobjedu i slobodu narodu. I dok smo korisni za distizanje cilja, mi ćemo nastaviti naš rad. Želimo da potlačeni ljudi budu oslobođeni tirana, okupatora i terorista, i da žive slobodan, časan život na svojoj zemlji, tako da su njihova prava poštovana i čuvana.

-Da li MT radi samo na treniranju boraca ili sadrži i sopstvene vojne jedinice za obavljanje operacija?

-Unatoč činjenici da je glavna specijalnost MT-a treniranje, naša organizacija posjeduje široko i raznoliko borbeno iskustvo. Mi izvodimo operacija i učestvujemo u borbama kada vidimo potrebu za time. MT je izvršila uspješne sabotažne i specijalne operacije, kako samostalno tako i zajedno sa drugim pobunjeničkim ogranizacijama, takođe smo učestvovali u velikim ofanzivnim vojnim operacijama. Od novijih primjera učestvovanja MT-a u aktivnostima na frontu, učešće u borbama tokom četvoro-mjesečne ofanzive od strane režima Bašara al-Assada i Rusije u provinciji Hama zaslužuje pomen.
Tokom ovih borbi, naš tim je uspješno radio u artiljerijskom nadgledanju i protiv-vazdušnoj odbrani, Avgusta 14. naš tim je oborio borbeni avion Su-22 Assadovog režima, katapultirani pilot je zarobljen od strane braće iz druge organizacije.
Trenutno nemamo odvojene borbene jedinice, tokom izvođenja vojnih operacija mi sastavljamo jedinice od našim instruktora i njihovih pomoćnika. Razlog iza ovoga je nedostatak adekvatnog finansiranja, jer stalno održavanje posebnih jedinica zahtjeva dodatnu potrošnju.

-Kako se izvode treninzi unutar redova MT-a? Da li je teško za regruta da uđe u vaše redove? Da li se učenje naplaćuje?

-Način i program treninga zavise od kursa, iskustva i nivoa preliminarnog treninga gruba koje dolaze na trening, kao i zahtjeva koje njihovo vođstvo postavlja. Mi treniramo i najelitnije grupe sirijskog otpora i grupe novih regruta, prema tome, postoji različit prilaz različitim kategorijama.

Naš trening je potpuno besplatan. Kadeti treba samo da ponesu potrebno oružije i municiju, sveske i hemijske za teorijsku nastavu, a vođstvo kadeta treba da im pripremi hranu za vrijeme treninga sa nama. Što se tiče regruta MT-a, da bi se pridružila našim redovima, određena osoba mora da ima borbeno iskustvo, neophodne vještine i prijedlog od nekog kome mi vjerujemo.

-Video snimci i slike koje se objavljuju na stranicama MT-a na socijalnim mrežama često pokazuju znatnu količinu naoružanja i opreme. Kako organizacija obnavlja svoj arsenal?

-Naoružanje i oprema su u potpunosti rezultat donacija pojedinaca, pomoći od nekih pobunjeničkih komandanata i naše potrošnje.

-Po tvom mišljenju, koliko su uspješne akcije snaga sirijskog otpora i volontera koji im pomažu? Zašto Assadova vojska i koalicija koja je podržava nisu u mogućnosti da uspostave kontrolu nad sjevernom Sirijom?

-Sirijski optor ima veliki potencijal za pobjedu, ali u njemu ima stvari koje ometaju efektivnost napora i dostizanja pobjede sirijske revolucije. Unatoč tome, procesi da se popravi situacija su u toku.

Assadov režim i njegovi saveznici ne mogu da zauzmu sjever Sirije iz više razloga, uključujući činjenicu da je Idlib uporište sirijskog otpora danas, ne samo u smislu vojne organizacije, već i ljudi, i narodnog napora. Nemoguće je pobjediti sav narod koji se bori kao jedan. Idlib je trenutno centar sirijskog naroda i njegovog otpora. Izbjeglice i vojne jedinice iz cijele serije su sakupljene ovdje, oni su motivisani za borbu i imaju sve šanse da uspješno dovrše napor. “Asadovci” trpe brojne gubitke u ljudstvu i opremi sa svakom velikom ofanzivom, sve to je vrlo skupo za režim. Zbog nedostatka ljudstva, asadov režim se oslanja na primoranu regrutaciju omladine u svoje redove i koristi ih kao topovsko meso protiv pobunjenika, što utiče negativno na moral “asadovaca”. Duboka ekonomska kriza režima i njegovih saveznika takođe igra svoju ulogu.

-Da li imaš planove za slučaj da vojska Bašara Assada i koalicija koja je podžava ipak ostvari kontrolu nad sjevernim provincijama u Siriji? Da li ćeš nastaviti borbu?

-Mi vjerujemo da se to neće desiti, i da će sjever izdržati. U svakom slučaju, mi nećemo napustiti narod i mi ćemo se boriti dok god smo u potrebi naroda i dok god možemo da im pomognemo.

-Da li je MT samostalna struktora ili je u koaliciji sa nekom drugom organizacijom? Na primjer, u medijima, MT je često nazivana “subdivizija” al-Kaide, ili u kontrast tome, postoje glasine da “Malhama Tactical” predstavlja “projekat” Turske i radi ekskluzivno u interesu Turske.

-“Malhama Tactical” je samostalna struktura. Mi nemamo apsolutno ništa sa al-Kaidom.
Što se tiče Turske, odgovor je opet ne; MT nije njihov projekat. MT je samostalan i samopouzdan projekat. Što se tiče bilo čijih interesa, mi radimo samo u interesu ugnjetavanih ljudi. Ako je bilo koja država zainteresovana za podršku sirijskog otpora ili u odbijanje ruske imperijalističke politike, mi imamo isti interes sa tom državom. Bez obzira na to, niti jedna država ne pruža podršku MT-u. Ipak, mi smo otvoreni za saradnju sa savezničkim državama protiv zajedničkog neprijatelja – Putinove Rusije i Assadovog režima.

-Koliko je aktivno Tursko učešće u procese u Siriji? Da li Ankara pruža bilo kakvu pomoć otporu?

-Naravno. Turska je ostvarila veliko učešće i pomoć za sirijski otpor. Prvo, humanitarna pomoć sirijskom narodu – snabdjevanje hrane, osnovnih namirnica, snabdjevanje gorivom i tako dalje. Drugo, snabdjevanje oružija i municije sirijskom otporu.

-Reci nam nešto o sebi. Zašto si odlučio da dođeš u Siriju i da se pridružiš borbi protiv Assada?

-Ja sam musliman, Čečen, rođen i odgajan u Čečeniji. Moje djetinjstvo prošlo je pod ruskim bombardovanjem i brisanjem. Prije početka sirijske revolucije, ja sam živeo u okupiranoj Čečeniji pod tiranskim režimom. San mi je bio borba protiv istog. Ipak, zbog manja bilo kakvih prilika, bio sam primoran da trpim ugnjetavanje naroda. Kada je revolucija u Siriji počela, privukla je moju pažnju. Pažljivo sam pratio situaciju. Sve je bilo jasno – Assadov režim je otvoreno istrebljivao sirijski narod, koji je sa pravom izašao da zbaci ovaj kriminalni režim. Cio svijet je video ovaj gadni genocid koji je bio svakodnevnica sirijskog naroda. Ja nisam mogao da ostanem kao posmatrač sa strane, dok sam se prisjećao kako je narod Čečenije bio pod istim genocidom. Znao sam zbog čitanja Kur'ana koliko je visoka pozicija onoga koji brani one kojima se napravda čini kod Gospodara. Zbog toga, u 2013. sam došao ovde.

Prva organizacija kojoj sam se pridružio (iste godine – 2013) bila je Džemat Sejfulaha Šišanija, poznatog Črečena iz Pankisija (Pankisi, Gruzija). U tom sastavu, učestvovao sam u vojnim operacijama ne samo protiv Assadovog režima, već i protiv takozvnane “Islamske Države” u 2014.

-Da li si učestvovao u ratovima na teritoriji Čečenije? Šta misliš o trenutnoj situaciji u republici i na Kavkazu kao cjelini? Šta misliš da treba da se promijeni?

-Nisam učestvovao u ratovima u Čečeniji, jer sam iz generacije djece Čečenskog rata. A šumsko-brdski otpor čečenije je bio duboko u podzemlju. Tako da, Ja nisam imao pristup njemu.

Što se tiče trenutne situacije na Kavkazu, Rusija juri svoju tradicionalnu okupacionu politiku bez poštovanja svojih kolonija.

Pokušaji za razvoj naroda severnog Kavkaza su blokirani zbog straha od jačanja. Rusija se trudi da se republike u Kavkazu ne razvijaju i da ljudi žive u mržnji jednih prema drugim, tako da bude lakše za Moskvu da drži severni Kavkaz pod kontrolom.

Što se tiče Čečenije, ovo je specijalna situacija koja odvaja republiku od ostalih u severnom Kavkazu. Rusija je stavila Čečeniju pod specijalnim i strogim režimom zbog činjenice da je se Čečenija borila za slobodu u modernoj historiji severnog Kavkaza protiv ruske okupacije. Moja domovina je zauzeta i okupirana od strane Rusije, narod je bio pod genocidom, a onda je postavljen teroristički režim, koji dan danas muči naš narod. Zbog korupcije, krađe i pljačke režima, većina ljudi živi u siromaštvu i sve svoje resurse koristi za preživljavanje. Obični Čečeni koji nisu dio Kadirove mafije nemaju nikakva prava u svojoj zemlji i žive u strahu od zverstava režima.

Otmice mirnih Čečena od strane sigurnosnih snaga, tajni zatvori, mučenja i svirepa ubistva, totalna nekažnjivost pro-vladinih kriminalaca, nedostatak bilo kakvog zakona i rešenja za sve probleme su po Kadirovom perverznom zakonu, to je realnost današnje Čečenije.

“Šta mora da se promijeni?” – Neophodno je da se država de-okupira, eliminiše tiranski režim i da se uspostavi pravedno šerijatsko stanje u Čečeniji, koje će poštovati prava ljudi i štititi njihove interese. Puna sigurnost naroda Čečenije, poštovanja njihovih prava i zaštita njihovih prava je nemoguće bez njihove samostalne države.

-Šta su stavke života na (bojnom) polju? Šta je najteže za tebe (vjerovatno, kao za ostale volontere) pod ovim okolnostima? Da li ti išta nedostaje u Sirji?

-Najteža stavka u ovim okolnostima je preživljavanje zimskih hladnoća, ovo postaje težak test kada imate zimu bez normalnog izvora toplote i tople vode. Nemoguće je privići se na to. Jedno je kad obavite vojni zadatak u hladnoj zimskoj noći, a nekon toga se vratite u toplu bazu, obavite vruć tuš i odete na spavanje u toplini, ali je drugo kada nemate tako toplu bazu i ledite se mjeseciama. Grijanje i topla voda ovde za vrijeme zime su skupo zadovoljstvo. Što se tiče stvari koje mi nedostaju, lično mi nedostaje moja porodica, moji roditelji. Kao i svim Čečenima ovdje, nedostaje mi Čečenija.

Piše Irakli Kiknadze, za newcaucasus.com
Prevedeno na engleski od strane Ekaterine Jinoridze
Za Ummet Press preveo H.Dizdarević